Filip Syczyński (aka FELIPEE) urodził się w Polsce, w 1984 roku. Dorastał w różnych krajach Europy, a obecnie swój czas dzieli między Warszawę a Wielką Brytanię. Jego wczesne zainteresowanie rysunkiem i malarstwem zaprowadziło go na studia malarskie na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Następnie studiował na kierunku reżyserskim w Edinburgh College of Art. Ta podwójna ścieżka edukacyjna klasycznego warsztatu malarskiego splecionego z praktyką filmową ukształtowała artystę, dla którego obraz jest opowieścią. Początek drogi twórczej Syczyńskiego to wymiana między obrazem statycznym, a ruchem filmowego kadru: od studiów malarskich, przez krótkometrażowe filmy prezentowane na festiwalach, po coraz bardziej konsekwentne wprowadzanie malarstwa do obiegu galerii współczesnej.
Praktyka Syczyńskiego funkcjonuje na styku mediów: malarstwa oraz narracji filmowej i wyrasta z przekonania, że każdy obraz jest fragmentem większej historii. Jego malarstwo ma charakter warstwowy: kompozycje zbudowane są z symbolicznych motywów, które artysta dobiera niczym elementy osobistej mitologii. Estetycznie prace często przypominają „kinowe kadry” — dramaturgia światła i gest narracyjny nadają obrazom rytm zbliżony do filmu. Syczyński eksperymentuje także z narzędziami cyfrowymi i sztuczną inteligencją, traktując je jako współtwórców procesu wyobrażeniowego i sposobu konstruowania kolektywnych doświadczeń (w tym odniesień do kultury rave i zbiorowego przeżycia). Tematycznie jego prace oscylują wokół pamięci, tożsamości ukształtowanej przez migrację, mitu osobistego oraz pytania o granice percepcji. To dlatego w jego obrazach obecne są zarówno intymne cytaty autobiograficzne, jak i uniwersalne archetypy. Jego technika łączy wykorzystanie tradycyjnych materiałów malarskich ze środkami wideo i elementami cyfrowej obróbki.
Syczyński to artysta o ugruntowanym profilu międzynarodowym. Równolegle rozwija karierę filmową (ze znaczącymi pokazami na festiwalach) oraz działalność artystyczną, dzięki czemu jego prace są czytane zarówno w kontekście obrazu malarskiego, jak i narracji filmowej. Jego praktyka zdobywa rozgłos za sprawą zdolności łączenia osobistej mitologii z aktualnymi dyskursami o technologii, wspólnocie i rytuale. Syczyński konsekwentnie rozwija swój język ekspresji artystycznej, który prezentuje w ramach wystaw indywidualnych, prezentacji na targach sztuki czy wydarzeniach performatywnych. Jest dziś jednym z tych twórców, których praktyka wymyka się prostym kategoriom — malarz, reżyser i opowiadacz jednocześnie. Jego prace zapraszają widza do wejścia w złożoną opowieść o pamięci, mitach i wspólnym doświadczeniu.
