Otwarcie wystawy indywidualnej Michała Żądło

Etymologia tytułowej Kawalerki prowadzi ku postaci kawalera — od włoskiego cavaliere, jeźdźca i rycerza, przez szlachetnie urodzonego młodzieńca, aż po współczesnego nieżonatego mężczyznę. W historii tego słowa zapisane są przemiany społecznego statusu, obyczajowości i wyobrażeń o męskości. Kawalerka, niegdyś kojarzona z mieszkaniem kawalera, przejęła jego nazwę, stając się z czasem określeniem niewielkiej, samodzielnej przestrzeni mieszkalnej.

W twórczości Michała Żądło to etymologiczne pokrewieństwo słowa nadaje głęboki sens również warstwie wizualnej obrazów, których stylistyka i metoda twórcza sięga i osadza się na malarstwie historycznym.

Wśród nowo pojawiających się na obrazach Michała Żądło przedmiotów jest scyzoryk — niewielkie, składane narzędzie, które w XIX wieku należało do codziennego wyposażenia mężczyzny. Noszony w kieszeni, służył do drobnych napraw, ostrzenia piór czy wykonywania prostych czynności wymagających manualnej sprawności. Z czasem stał się również jednym z atrybutów zaradności i samodzielności.

Jego obecność we współczesnym wnętrzu uruchamia interesujące napięcie między dawnymi i obecnymi modelami męskości. W sąsiedztwie urządzeń cyfrowych pojawiających się na innych obrazach scyzoryk przypomina o materialnym wymiarze sprawczości, o zdolności bezpośredniego oddziaływania na rzeczywistość. Jako narzędzie zminiaturyzowane, składane i przenośne, zachowuje potencjał działania nawet wtedy, gdy pozostaje nieużywany. Staje się dyskretnym świadectwem przemian męskiej niezależności — od sprawności ręki po kompetencje współczesnego, technologicznego świata.